Να εμφανιστεί από το Favelas: Επιχειρηματίες Slumdog της Βραζιλίας

Την παραμονή του τελευταίου ταξιδιού μου στη Βραζιλία, πρόσεχα ένα επεισόδιο CSI: Μαϊάμι όπου ο Δαβίδ Caruso ακολουθούσε έναν βίαιο πείρο φαρμάκων στο Ρίο. Κάθε φορά που ανέφεραν τις favelas-κακόφημες τρώγλες που συσσωρεύουν το συνεργάτη του Ρίο λόφος-του εν λόγω χωρίς ανάσα, «το πιό επικίνδυνο μέρος της πόλης.» Δυστυχώς-αντίθετα από σχεδόν όλα τα άλλα στο πλεόνασμα - κορυφαίο CSI η προνόμιο-απεικόνιση των favelas δεν ήταν μια υπερβολή. Είναι ουσιαστικά μια ζώνη πολέμου μεταξύ των πείρων φαρμάκων και των συχνά-αλλοιωμένων αστυνομικών, και πολλοί ισόβιοι κάτοικοι του Ρίο δεν έχουν εισαγάγει ποτέ ενός. Το ένα σε πέντε ανθρώπους που ζουν στις τρώγλες του Ρίο έχει χάσει ένα οικογενειακό μέλος στο φάρμακο πόλεμος-και σχεδόν τόση επίπληξη η αστυνομία όση και κάνουν τους διακινητές ναρκωτικών, σύμφωνα με την έρευνα Janice Perlman στο άριστο βιβλίο «δημοκρατική Βραζιλία νέα.» Ήταν ένα παραπαίον μάθημα στους διαφορετικούς τύπους ενδειών στον κόσμο ανάδυσης. Ενώ είναι δύσκολο να ταιριαχτεί με η έλλειψη υποδομής όπως τα συστήματα νερού και λυμάτων σε μια ινδική τρώγλη, υπάρχουν λίγα που μπορούν να συγκρίνουν με τη βία ενός favela του Ρίο. Έτσι ήταν κατανοητό, καθώς εισήγαγα ένα favela του Ρίο μερικές εβδομάδες πριν που οι οδηγοί μου συνέχισαν σε με ότι ένα έτος πριν δεν θα μπορούσα κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις να έχω έρθει εδώ. Ένα έτος πριν, ένα αμάξι δεν θα με είχε πάρει εκεί. Ένα έτος πριν, κανένας δεν θα παρέδιδε ακόμη και την πίτσα εδώ. Τι αλλάζουν σε ένα έτος; Συγκεκριμένα, η πόλη κάνει κάτι για το πρόβλημα, που αρχίζει ένα πρόγραμμα «της ειρήνευσης.» Αυτό είναι όπου η τεχνολογία μπαίνει.