Thursday, October 14, 2010

Είναι η πτώση κοιλάδων έξω της αγάπης με τις επιλογές;

Όταν μιλώ στους επιχειρηματίες σε άλλες χώρες-- εάν είναι άλλες δυτικές χώρες όπως τη Γαλλία ή την Αγγλία ή αναπτυσσόμενες χώρες όπως τη Βραζιλία και την Ινδία-- ο μεγαλύτερος λόγος λένε ότι φθονούν τη Σίλικον Βάλεϊ είναι πολιτιστικά λεπτός. Δεν είναι όλα τα μετρητά επιχείρησης, και δεν είναι η συγκέντρωση του ταλέντου. Πράγματι μερικοί άνθρωποι λένε ότι εκείνα τα πράγματα καθιστούν τη ζωή στη Σίλικον Βάλεϊ πάρα πολύ ανταγωνιστική για να έχουν το δωμάτιο για να αναπτυχτούν. Είναι ο πολιτισμός της κοιλάδας των δικαιωμάτων επιλογής μετοχών η συνήθως παραπλανημένη ελπίδα ότι οποιοδήποτε ξεκίνημα μπορεί να είναι το επόμενο Google και οποιοσδήποτε ρεσεψιονίστ μπορεί να είναι επόμενη η πολυεκατομμυριούχος. Τα δικαιώματα επιλογής μετοχών, έτσι η ιστορία πηγαίνουν, είναι ο λόγος που οι καθημερινοί υπάλληλοι είναι πρόθυμοι να ανταλλάξουν μια σταθερή εργασία με μια μεγάλη επιχείρηση για μια πιό riskier θέση με ένα ξεκίνημα. Είναι οι επιχειρήσεις λόγου -- σύμφωνα με τους ισχυρισμούς-- μην ειναι απαραίτητο να πληρώσετε στους υπαλλήλους ξεκινήματος ένα ποσοστό αγοράς, η σημασία περισσότερων εκείνης της χρηματοδότησης επιχείρησης μπορεί να πάει προς την οικοδόμηση της επιχείρησης, η μη πληρωμή οι μισθοί. Όποτε υπάρχει μια μετακίνηση στο Κάπιτολ Χιλλ στην αλλαγή τον τρόπο με τον οποίο αποτελείτε ή οι φορολογικές επιλογές η καθεμία στη Σίλικον Βάλεϊ πηγαίνουν καρύδια. Είναι επιλογές που κρατούν αυτά τα να βουίσουν θέσεων-- εάν είναι το ασύνετο «συναίσθημα» του πλούτου που προέρχεται από τους και κρατά τους ανθρώπους μακριά για να χτίσει μια μεγάλη επιχείρηση ή είναι ο πραγματικός πλούτος που προκύπτει από τους και παίρνει μετατρεπόμενος σε τοπικά αγορές και χρήματα αγγέλου για τα μελλοντικά ξεκινήματα. Υπήρξε ένας χρόνος όταν θα έπαιρναν οι ιδιοκτήτες τις επιλογές πέρα από τις πληρωμές μισθώματος. Αλλά πρόσφατα, φαίνεται όπως την κοιλάδα πέφτει έξω της αγάπης με τις επιλογές.

No comments: