Διάσωση των ιδιωτικών παραθύρων

Έλαβα νέα από το Mike Arrington αυτό το πρωί. Το αγαθό για να ακούσει τη γνωστή φωνή τύλιξε τώρα στην αύρα πλούσιος και συνταξιούχος. Φυσικά, δεν είναι κανένας ανόητος και συνειδητοποιεί ότι η εγκατάλειψη δεν είναι μια επιλογή. Εάν σταματάμε οποιο δήποτε δηλαδή ρίχνουμε τη ζωή στο dumpster. Τίποτα καλό δεν ακολουθεί. Μπορεί να είναι τρελλός αλλά δεν είναι ηλίθιος. Πώς και δεν γράφετε για μας, αρχίζει. Πραγματικά, προσπαθεί πρώτα να επιβεβαιώσει κάποια φήμη που είτε ταΐζεται είτε αποτελείται για Salesforce. Αναγνωρίζω ότι αυτό είναι ως δοκιμή, με σκοπό να επεξηγήσει την ηθικά προκλημένη νέα πραγματικότητά μου τώρα που εργάζομαι για Marc Benioff αντί ακριβώς σαφούς θαυμάζοντας ποιος αυτός και η επιχείρησή του κάνουν από την υποτιθέμενη ουδετερότητα των μέσων. Ότι ζητώντας με για να επαναλάβει το γράψιμο: Παρακαλώ παραδώστε το σας η αξιοπιστία (uh, AOL) firebrand μου στον αποδιοργανωτικό ηγέτη μέσων ναυαρχίδων. Έτσι υπενθυμίζω σε τον τους πολυάριθμους χρόνους που έχω καθίσει δίπλα σε τον όπως οδηγά γύρω από την πόλη που κτυπά την ιστορία από μερικά ατυχή ελάφια που πιάνονται στους προβολείς του, και ότι δεν παίρνει τίποτα επειδή έχω δει αυτόν τον κινηματογράφο. Δυστυχώς, τι θέλει πραγματικά είναι για με να γραφτούν μερικά από αυτό το κατοχυρωμένο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ρεύμα της ανοησίας συνείδησης για τον έτσι μπορώ να αγνοηθώ και να επιπληχτώ μέχρι το 12 έτος - olds που περιμένει ακριβώς να με ωθήσει στον τάφο και να φτυαρίσει το σκουλήκι-διάτρητο ρύπο άνω του άσχετου βοηθού αυθεντιών μου.