Γιατί έχω τις δεύτερες σκέψεις για τη φρόνηση του σύννεφου

Είμαι πάντα μεγάλος συνήγορος της αποθήκευσης των πραγμάτων στο σύννεφο. Όχι μόνο ηλεκτρονικά ταχυδρομεία και αρχεία, αλλά η ολόκληρη ζωή μου. Όπως έχω γράψει πριν, ζω μόνιμα στα ξενοδοχεία, και ολόκληρες τις τακτοποιήσεις ζωής μου φέρνω-στις αποσκευές. Αυτό σημαίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πραγμάτων Ι «δικοί», ή τουλάχιστον χρήση, ζωντανή στο εικονικό διάστημα. Οδηγώ τα αυτοκίνητα φερμουάρ στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και το Σαν Φρανσίσκο. Χρησιμοποιώ Hulu (ή iPlayer στο UK) για τη TV και Netflix (/Lovefilm) για τους κινηματογράφους. Η μουσική μου ζει Pandora, και Last.fm και - yep - Spotify. Η προσωπική πληροφορία μου επίσης, ζωές κατά ένα μεγάλο μέρος στο σύννεφο: Καταθέτω σε τράπεζα on-line, πληρώνω τους φόρους ηλεκτρονικά και για τίποτα που πρέπει να σταλεί το κανονικό ταχυδρομείο μου, κρατώ μια εικονική διεύθυνση αποστολής σε μια λέσχη των μελών του Λονδίνου. Για το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η φωνή και SMS Ι χρησιμοποιούν τη φωνή Google, διαβιβάζοντας σε οποάλα δήποτε κάρτα SIM συμβαίνω, οπουδήποτε είμαι στον κόσμο. Πρόσφατα, εν τούτοις, έχω αρχίσει να έχω τις δεύτερες σκέψεις για τη φρόνηση του σύννεφου.