Ακριβώς επειδή αγάπησα το χαράζω-α-σκίτσο μου δεν σημαίνει ότι το iPad θα σώσει τις εφημερίδες

Τριάντα πέντε έτη πριν, δώστε ή πάρτε, παρουσιάστηκα με το πρώτο χαράζω-α-σκίτσο μου. Και κοίταξε λίγο όπως το iPad. Ποιους τύπους ήμουν κατάλληλος για να δηλώσω το iPad το μέλλον των μέσων. Ή τουλάχιστον, αυτή είναι η λογική ενός άρθρου στο σημερινό φύλακα από το Alan Rusbridger, ο οποίος λέει ότι ένας φραγμός του ξύλου που είδε δέκα έξι έτη που παρουσιάστηκαν πριν του το μέλλον. Και εκείνο το μέλλον ήταν το iPad. Το «προσωπικό ταξίδι μου στο iPad άρχισε περίπου 16 έτη πριν σε Aspen, Κολοράντο,» Rusbridger αρχίζει. Είδε έναν ιστοχώρο μια εφημερίδα on-line και ήταν κατάλληλα εντυπωσιασμένος. «Αλλά ο πραγματικός ενθουσιασμός βρέθηκε σε Aspen, όπου η αλυσίδα εφημερίδων Ridder ιπποτών είχε την οργάνωση ένα «εργαστήριο» για να μελετήσει το μέλλον των ειδήσεων. Φημολογήθηκε ότι είχαν χτίσει μια «ταμπλέτα» - μια φορητή οθόνη στην οποία οι άνθρωποι θα μπορούσαν να διαβάσουν τις εφημερίδες.» Η ταμπλέτα που είδε ήταν ένας φραγμός του ξύλου με ένα έντυπο μιας εφημερίδας που κολλήθηκε στο μέτωπο. Όχι.