Η άνοδος της συναλλαγών διαφήμισης

Ο γάμος της διαφήμισης εμπορικών σημάτων και του ελεύθερου περιεχομένου αντιμετωπίζει την επιτακτική ακύρωση. Δεν υπάρχει καμία έλλειψη punditry γύρω από «το θάνατο της επιχείρησης μέσων» και εάν είναι ένα δίκαιο επιδόρπιο ή μια κοινωνική παρωδία. Αλλά αυτός εξετάζει το από την άποψη επιχείρησης και καταναλωτών μέσων - τι οι δηαφημιστές σκέφτονται για όλο αυτό; Πού η on-line διαφήμιση διευθύνεται και τι ότι ο μέσος όρος ικανοποιεί δωρεάν; Η παραγωγή ικανοποιημένου ελεύθερου δεν ήταν ένα καλά σκεπτόμενο έξω επιχειρησιακό πρότυπο. Μάλλον, πριν από την εποχή Sirius XM και DirecTV, δεν υπήρξε πλέον ενός τρόπου να χρεώσει για τα ελεύθερα προσιτά ραδιο κύματα από υπήρξε να χρεώσει για τον αέρα ή την ηλιοφάνεια. Η παραγωγή ικανοποιημένου ελεύθερου, και η χρέωση για τη διαφήμιση που διανθίστηκε σε εκείνο το ελεύθερο περιεχόμενο, ήταν λίγο πολύ η ΜΟΝΗ πλάτη επιχειρησιακών προτύπων έπειτα. Και ελειτούργησε αρκετά καλά, επειδή ο ανεφοδιασμός (διαφήμιση «μονάδες») περιορίστηκε από το ποσό περιεχομένου παραχθε'ν και, το πιο σημαντικό, από τα στενά «κανάλια» όπου τέτοιο περιεχόμενο παρέχηκε. Με τέτοιους χαμηλό ανεφοδιασμό, υψηλή ζήτηση, και ογκώδη προσιτότητα, ήταν εύκολο να επιτευχθούν οι μεγάλες δρεπανιές του λαού. Οι δηαφημιστές δεν θα μπορούσαν να ποσολογήσουν πραγματικά τα αποτελέσματά τους, αλλά βρήκαν μια ευρεία ποικιλία των μεθόδων να προσπαθήσουν να κάνουν έτσι. Οι επιχειρήσεις έρευνας αγοράς όπως ACNielsen άκμασαν για να καλύψουν την ανάγκη για «τις μετρικές.»