Ένα πείραμα: Βάζοντας το ακροατήριο στη σκηνή (για πραγματικό) σε TechCrunch αναστατώστε

Υπάρχουν καλά πράγματα για τις διασκέψεις και υπάρχουν κακά πράγματα για τις διασκέψεις. Ένα από τα κακά πράγματα είναι πώς λίγα το ακροατήριο παίρνει να συμμετέχει άμεσα στο περιεχόμενο που δημιουργείται. Μερικές φορές υπάρχει μια περίοδος ερωταποκρίσεων στο τέλος μιας επιτροπής όπου οι άνθρωποι παρατάσσουν σε ένα μικρόφωνο για να υποβάλουν τις ερωτήσεις. Αλλά αυτό είναι συνήθως αυτό. Εκτός από και την επιδοκιμασία, και φυσικά το πίσω κανάλι στο πειραχτήρι, δεν υπάρχει ένα μεγάλο μέρος ανατροφοδοτεί το βρόχο. Αυτό είναι μερικώς ένα καλό πράγμα, φυσικά. Ένα σύνολο 2.000 ανθρώπων όλα δωματίων που φωνάζουν οι απόψεις τους σχετικά με ένα θέμα δεν είναι ένα μεγάλο μέρος τίποτα εκτός από το χάος. Αλλά μερικές φορές υπάρχουν άνθρωποι στο ακροατήριο που έχουν μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προοπτική σε ένα θέμα, ή ακόμα και ξέρουν περισσότερους για το θέμα από τους ανθρώπους στη σκηνή. Η ιδέα ενός unconference έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των ετών με το στρατόπεδο Foo και το στρατόπεδο ΦΡΑΓΜΩΝ (και άλλα) όπου το ακροατήριο και οι ομιλητές είναι ένα. Εκείνοι οι τύποι γεγονότων ανταμείβουν πραγματικά, αλλά δεν λειτουργούν σε ένα ενιαίο γεγονός διαδρομής μεγάλων κλιμάκων. Πάλι, θα ήταν ακριβώς χάος. Μερικά έτη πριν Dave Winer είχε την ιδέα της τοποθέτησης των ανθρώπων από το ακροατήριο, κυριολεκτικά, στη σκηνή (υπάρχει μια σύνδεση έξω εκεί κάπου αλλά δεν μπορώ να τους βρώ). Όσο ξέρω κανένας πάντα πραγματικά δεν έχει πειραματιστεί με αυτό ακόμα. Αλλά πρόκειται να το δοκιμάσουμε έξω σε TechCrunch αναστατώνουμε στη Νέα Υόρκη στις 24-26 Μαΐου.